داستان مخوف هتل دیپلمات فیلیپین و تاریخچه گردشگری سیاه - مجله پریها

با شروع جنگ جهانی دوم و اشغال کشور فیلیپین به وسیله نیروهای ارتش امپراتوری ژاپن، این صومعه مقدس به اجبار تغییر کاربری داد. نظامیان ژاپنی این مکان مذهبی را به یک پادگان نظامی مستحکم و مقر فرماندهی نیروهای خود در منطقه تبدیل کردند. این رویداد تلخ شروع دگرگونی کامل هویت بنا از یک مرکز معنوی به سمتی تاریک و پر از خشونت بود. حضور سربازان و تجهیزات نظامی، فضای روحانی صومعه را نابود کرد و آن را در مسیر حوادث هولناکی قرار داد که تاریخ منطقه را به شدت تحت تاثیر قرار داد.

شکنجه گاه مخوف و جنایات جنگی در صومعه

سربازان ژاپنی در جریان اشغال منطقه، این بنای مذهبی را به یک شکنجه گاه بسیار مخوف برای بازپرسی از اسرا تبدیل کردند. ده ها راهب، راهبه و پناهنده غیرنظامی که به این مکان پناه آورده بودند، به طرز وحشیانه ای در راهروهای بنا سر بریده شدند. خون های ریخته شده بر کف سالن ها، تاریخ این صومعه مقدس را برای همواره به ترومایی سنگین و فراموش نشدنی آغشته ساخت. جنایات هولناکی که در این دوره کوتاه رخ داد، چهره معنوی بنا را کاملاً تخریب کرد و کانون آرامش را به مسلخی از رنج های انسانی تبدیل نمود.

در اواخر جنگ جهانی و هنگام بازپس گیری شهر به وسیله نیروهای مشترک آمریکایی و فیلیپینی، نیروهای ژاپنی دست به خودکشی دسته جمعی زدند. سربازان به جای مانده در صومعه ترجیح دادند با انفجار نارنجک و انجام آیین هاراکیری در داخل اتاق ها بمیرند اما تسلیم نیروهای پیشرو نشوند. این انفجارهای خونین و خودکشی های گروهی، آسیب های ساختاری شدیدی به دیوارهای بنا وارد کرد و لایه ای دیگر از شوم بودن را بر تاریخچه آن اضافه نمود. بدین ترتیب ساختمان صومعه به مدفن ده ها سرباز و قربانی جنگ تبدیل شد.

تبدیل صومعه خونین به یک هتل مجلل

در دهه 1970 میلادی، این بنای آسیب دیده از جنگ به وسیله یک شرکت تجاری خریده شد تا به یک هتل لوکس تبدیل گردد. مالک نو ساختمان نام مجموعه را به هتل دیپلمات تغییر داد و کوشش کرد با دکوراسیون گران قیمت، گذشته خونین آن را پاک کند. بازسازی های ظاهری فراوانی انجام شد تا میهمانان ثروتمند بتوانند از اقامت در این منطقه خوش آب وهوا لذت ببرند. با این حال، تغییر ظاهری ساختمان نتوانست خاطره تلخ جنایات جنگی را از حافظه تاریخی دیوارها و فضای وهم آلود آن پاک سازد.

جدول سیر تحول هتل دیپلمات از صومعه تا توریستی سیاه

گزارش های وهم آلود و رهاسازی کامل ساختمان

مهمانان هتل از همان روزهای نخست افتتاح، گزارش های متعددی از شنیدن صدای گریه، فریادهای شبانه و تماشا چهره های بی سر دادند. این گزارش های ترسناک در میان مردم پخش شد و هتل به سرعت مشتریان ثروتمند و لوکس خود را از دست داد. فضای سنگین و کابوس های شبانه مسافران باعث شد تا هیچ کس تمایلی به ماندن در اتاق های آن نداشته باشد. کوشش های مدیریت برای ارتقای خدمات بی نتیجه ماند و شایعات مربوط به حضور ارواح قربانیان جنگ، رونق مالی مجموعه را به طور کامل نابود کرد.

مدیر این هتل که خود یکی از شفادهندگان روحی معروف در فیلیپین بود، به طور ناگهانی در یکی از اتاق های ساختمان درگذشت. پس از مرگ غیرمنتظره او در دهه 1980 میلادی، فعالیت های تجاری هتل به طور کامل متوقف و ساختمان به حال خود رها شد. با خروج آخرین کارکنان، طبیعت وحشی به تدریج دیوارهای بتنی را فراگرفت و بنا به ویرانه ای متروک تبدیل گشت. رهاسازی ساختمان باعث شد تا داستان های ماوراءالطبیعه درباره آن افزایش یابد و نامش در صدر فهرست مکان های ترسناک جهان قرار گیرد.

رونق توریستی سیاه در ویرانه های تاریخی

ویرانه های متروک به تدریج به پاتوقی مجذوب نماینده برای کاوشگران ارواح، عکاسان و علاقه مندان به پدیده های ماوراءالطبیعه از سراسر جهان تبدیل شد. مکانی که در ابتدا برای فرار از جهان و عبادت ساخته شده بود، حالا به پادشاهی قصه های ترسناک تبدیل شده بود. جویندگان هیجان برای تجربه ترس و مشاهده بقایای شکنجه گاه قدیمی، راهی این تپه می شدند. این تغییر کاربری غیررسمی نشان داد که چگونه ویرانه های پر از ترومای تاریخی می توانند کشش عظیمی برای فکر کنجکاو انسان مدرن ایجاد نمایند.

پارادوکس هولناک این جاذبه در این است که شهرداری منطقه امروزه از ویرانه های این ساختمان به عنوان یک پارک فرهنگی عایدیزایی می نماید. مسئولان شهری ترومای شدید تاریخی و مذهبی گذشته را به یک محصول تجاری پرفروش برای جلب توریسم تبدیل نموده اند. بلیط فروشی در ورودی این ساختمان متروک نشان می دهد که چگونه رنج های گذشته انسانی به ابزاری برای سرگرمی و کسب عایدی تبدیل می شوند. تبدیل یک مسلخ جنگی به یک جاذبه سرگرمیی، تجاری سازی تراژدی های انسانی را به خوبی نمایش می دهد.

تجربه حس وحشت با غروب آفتاب در پارک فرهنگی

بازدیدنمایندگانی که در طول روز به این مکان می روند با معماری باشکوه سبک استعماری روبرو می شوند، اما غروب آفتاب فضای محیط را تغییر می دهد. با تاریک شدن هوا، جو سنگین و وهم آلود ساختمان باعث می گردد تا حس زیبایی شناختی معمارانه جای خود را به وحشتی عمیق بدهد. به همین علت مسئولان پارک به هیچ کس اجازه نمی دهند که شب را در داخل این بنای ویران سپری کند. قوانین سخت گیرانه برای تخلیه بازدیدنمایندگان پیش از تاریکی کامل، بر رازآلود بودن و ترسناک بودن این مکان می افزاید.

این بنا نمونه ای عینی از پدیده توریستی سیاه (Dark Tourism) است؛ جایی که انسان معاصر برای ارضای کنجکاوی به تماشا مکان های پررنج می رود. تجارب تلخ تاریخی و قتل عام های اتفاق افتاده در این صومعه، اکنون به جاذبه ای برای سفر علاقه مندان به تاریخ جنگ تبدیل شده است. توریستان با قدم زدن در راهروهای تاریک آن، کوشش می نمایند حس واقعی قربانیان جنگ را درک نمایند. این نوع توریستی نشان دهنده تمایل جامعه مدرن برای روبروه مستقیم با بخش های تاریک تاریخ بشریت است.

تغییر شکل مطلق یک فضای عبادی به جهنم زمینی

داستان دیپلمات روایتی از تغییر شکل مطلق یک فضا است؛ صومعه ای که برای نزدیکی به خدا ساخته شد اما به جهنمی تبدیل گشت. انسان ها با اعمال خشونت بار خود در طول جنگ، هویتی تازه و شوم به این مکان دادند که امروزه مصرف توریستی دارد. ماندگاری این بنای ویران در بالای تپه، یادآور این واقعیت است که جنگ ها چگونه می توانند پاک ترین مکان ها را نابود سازند. این ساختمان همچنان بر بالای شهر ایستاده تا داستان تبدیل معنویت به وحشت را برای آیندگان روایت کند.

جایگاه شهر باگیو در جغرافیای فیلیپین و آب وهوای آن

شهر باگیو به علت قرارگیری در منطقه ها کوهستانی مرتفع، به عنوان مرکز تابستانی کشور فیلیپین شناخته می گردد و آب وهوایی بسیار خنک دارد. این ویژگی اقلیمی باعث شده بود تا راهبان دومینیکن این منطقه را برای فرار از گرمای طاقت فرسای مانیل انتخاب نمایند. وجود مه غلیظ در بیشتر روزهای سال در این ارتفاعات، فضایی خاص و تا حدی رازآلود به تپه های اطراف می بخشد. همین مه مداوم امروزه یکی از عواملی است که بر مجذوب نمایندهیت و ترسناک به نظر رسیدن ویرانه های هتل می افزاید.

سبک معماری استعماری و ساختار مستحکم بتنی

معماری این بنا با استفاده از بتن مسلح و به سبک استعماری اروپایی در اوایل سده بیستم میلادی ساخته شد تا ماندگاری بالایی داشته باشد. دیوارهای بسیار ضخیم و طاق های بزرگ آن به گونه ای طراحی شده بودند که در برابر طوفان های شدید کوهستانی مقاومت نمایند. همین استحکام بالای ساختاری باعث شد تا ساختمان در برابر بمباران های شدید جنگ جهانی دوم به طور کامل ویران نگردد و بدنه اصلی آن باقی بماند. پایداری این دیوارهای بتنی اجازه داد تا اثرات خشونت های اتفاق افتاده در آن برای دهه ها باقی بماند.

تاثیر شایعات و افسانه های شهری بر هویت نو بنا

با گذشت زمان، داستان های واقعی جنایات جنگی با افسانه های شهری و باورهای بومی درباره ارواح سرگردان ترکیب گشت. رسانه های محلی و برنامه های تلویزیونی با ساخت گزارش های هیجان انگیز از این مکان، آتش شایعات را شعله ورتر ساختند و به معروفیت آن دامن زدند. این موج رسانه ای باعث شد تا هتل متروک به یکی از لوکیشن های اصلی برای فیلم برداری آثار ترسناک سینمایی تبدیل گردد. بدین ترتیب واقعیت تاریخی جای خود را به روایت های سرگرم نماینده داد و هویت رسانه ای بنا بر هویت واقعی آن غلبه کرد.

کوشش های ناموفق برای پاک سازی معنوی و جن گیری

در طول سال های رهاسازی، کشیشان و گروه های دینی مختلفی سعی کردند با انجام آیین های پاک سازی معنوی، آرامش را به این مکان بازگردانند. با این حال، گزارش های مربوط به رویدادهای غیرعادی هیچ گاه متوقف نشد و کوشش های دینی برای تغییر فضای سنگین بنا با شکست روبرو گشت. ناامیدی از پاک سازی معنوی باعث شد تا مسئولان محلی فکر بازسازی مجدد آن به عنوان عبادتگاه را برای همواره کنار بگذارند. این شکست ها نشان داد که تصویر ساخته شده از این مکان در فکر مردم، تغییرناپذیر است.

آینده هتل دیپلمات در برنامه های توسعه شهری

شهرداری باگیو در سال های اخیر کوشش نموده تا با حفظ بنای ویران، اطراف آن را به یک پارک میراث فرهنگی و فضای سبز شهری تبدیل کند. هدف نو مسئولان، ایجاد تعادل میان حفظ تاریخ تلخ بنا و ارائه فضایی امن برای سرگرمی شهروندان و توریستان است. با این حال، ساختمان اصلی همچنان بدون دست کاری به جای مانده تا به عنوان گواهی زنده از رویدادهای سهمگین گذشته عمل کند. آینده این بنا به عنوان نمادی از مقاومت ساختمانی و یادبودی از قربانیان جنگ رقم خورده است.

پیشنهاد اختصاصی سردبیر (علیرضا مجیدی)

این مقاله مجذوب نماینده و جالب بود؟! پس برای خواندن این نوشته های مرتبط کلیک کنید:

• آسایشگاه مسلولین ویورلی هیلز؛ تونل مرگ و آزمایش های پزشکی
• راز قلعه بانگره هند؛ ممنوعیت ورود به شهر نفرین شده
• کلیسای استخوانی سدلک چک؛ معماری با اسکلت 40 هزار انسان
• راز جزیره عروسک های مکزیک | نفرینی که مهندس مکزیکی را به جنون کشاند
• چرا شخصیت های کامیک بوکی جهانی فکری بعضی می شوند؟
• سندرم بکت: چطور یک خطای محاسباتی در سریال های علمی تخیلی، مفهوم زمان را در فیزیک کوانتوم به چالش کشید؟
• نقش فرهنگ در ماهیت توهم های شنوایی و بیماری اسکیزوفرنی یا روان گسیختگی
• ماراتن صلح وستفالی: چطور 5 سال تشریفات و تقدم ورود، اروپا را در جنگ نگه داشت؟
• مکانیسم عمل زغال فعال در جذب سموم و کاربرد آن در اورژانس
• فناوری های نوآورانه و حسگرهای بیومتریک در نسل نو صندلی ارگونومیک
• بازگشت کشتی های هوایی مدرن؛ راه چاره غول های فناوری برای کاهش انتشار دی اکسید کربن
• اثر دراکولا در بازاریابی عصبی؛ چرا رنگ قرمز قضاوت های منطقی مغز را فلج می نماید؟